Posted by: dewittom | June 18, 2013

Bedrijven en sociale media = platvoerse commerce?

Antwerpen, 18 juni 2013, +30°C

Een warme ochtend op de werkplek. Al een geluk is er nog verkoeling te zoeken in de schaduw of achter je bureau. De dagelijkse cyclus trekt zich op gang met vragen die gaan van payroll naar opstarten naar sociale media. Het voordeel van een duojob om zoveel variëteit in je werk te hebben. 

Om 10u00 kijken we even de media na en trek ik naar een populistische website die soms meer op sensatie gericht is dan nieuwsvergaring. De naam springt waarschijnlijk al in ieders gedachten. Ontspanning voor de hersencellen zodat ook zij even kunnen afkoelen. Even naar beneden scrollen door alle artikels en dan vind ik plots een titel die interessant is. Klik op Facebook is geld waard

Die klik op het artikel leek mijn geld (gelet op time is money) waard. Terwijl ik het artikel doorneem overvalt mij wederom de platvoerse gedachte die achter sociale media hangt. Een facebook-like is tegenwoordig de garantie tot succes en winnen voor degene die op het aardige duimpje klikt. Elk bedrijf doet nu gelijkaardige zaken om hun aantal fans op de pagina exponentieel de hoogte in te jagen. Op zich is hier niets mis mee zolang de ‘fan’ maar een meerwaarde krijgt. De vraag die ik me soms stel is of deze actie wel kadert in de algemene strategie van een bedrijf. Grijpt men niet te snel naar commerciële quick wins in het aantal fans om een fictieve return te creëren? Op deze manier worden bedrijven en sociale media te snel geassocieerd met pure solden en wedstrijden.

Ik kan u alleszins verzekeren dat dat niet de initiële bedoeling is van een bedrijf op sociale media. De meesten willen waardevolle conversaties opbouwen met consumenten, dichter bij hun eigen doelgroep geraken en op deze manier nieuwe inzichten vergaren over de behoefte van de markt. Samen met hun volgers, fans, … samenwerken om een betere service te kunnen bieden en beter afgestemde producten of updates te lanceren. 

Normaal gezien wordt dit opgebouwd door bepaalde content via de verschillende kanalen te lanceren (Twitter, LinkedIn, Facebook, …) en conversaties op te bouwen. Indien de content interessant genoeg is dan zal je aantal fans/followers stijgen en zal er over je merk gesproken worden (dat gebeurt in ieder geval, of je als bedrijf nu aanwezig bent op het platform of niet). Na enige tijd stabiliseert de groei van je volgers en lijkt niets nog vooruit te gaan. Dan maar vlug een wedstrijdje creëren om het nog een boost te geven? Nee, blijf werken aan die content en probeer te analyseren waarom het aantal nieuwe volgers en conversaties stagneert. Je lanceert niet even snel een wedstrijdje, hier gaat voorbereiding aan vooraf met bepaalde doelstellingen zodat je kan meten of je actie effect heeft. 

Ben ik dan tegen wedstrjden en zaken die je kan winnen? Absoluut niet…maar dan wil ik wel een leuke campagne zien die geïntegreerd is over verschillende kanalen. Als het een meerwaarde biedt voor mij? Waarom niet
Maar ik verwacht wel dat de account ook actief blijft na de wedstrijd en dat is niet altijd het geval. 

Ik hoor u al denken: u geeft goed af op anderen maar ben je dan zelf zo goed bezig? Dat wil ik absoluut niet beweren. Ik leer elke dag bij en maak ook fouten. Al doende leert men. Elke conversation manager of mensen die elke dag bezig zijn met sociale media (al dan niet in professionele context) zal zelf zijn moeilijkheden tegenkomen. De juiste content, de juiste tone-of-voice, .. Ik geef hier enkel weer wat ik zie en denk en ik ben me er ook van bewust dat vele bedrijven alles wel goed aanpakken of hier alleszins alle moeite van de wereld voor doen. Maar laten we aub allen werken aan een positief imago van bedrijven op sociale media en het niet enkel laten herleiden naar een wedstrijd of korting.

Posted by: dewittom | May 8, 2013

Dank u werkgever!

In tijden van crisis, ontslaggolven, besparingen en ongeloof in het slagen van een sociaal overleg lijkt dit een rare titel. Dat is het echter niet.

Af en toe een bedankje aan je werkgever kan op zijn plaats zijn. Net zoals een schouderklop van de werkgever aan de werknemer dit is. (dit wordt trouwens al te weinig gedaan in sommige omgevingen, lang leve complimentendag om dit eens op te vangen)

Waarom dan bedanken? Laat me het omdraaien: waarom niet? Je werkgever is méér dan degene waar je al eens op kan vloeken. Het is de ‘persoon’ die je geld geeft om brood op de plank te brengen (in ruil voor arbeid weliswaar), die je een uitdagende job aanbiedt, die uitzoekt wat voor jou het beste carrièrepad is binnen de firma, diegene die ervoor zorgt dat je de nodige opleidingen volgt om je functie goed te kunnen uitoefenen, diegene die zorgt dat je in een leuke omgeving kan werken, …

 

employee-engagement-survey-staff-survey
Omwille van vb. een persoonlijke tegenslag zie je hoe belangrijk dit ook kan zijn. Je werk is, als je je job graag doet, als een tweede thuis. Een familie waarop je kan terugvallen en die je steunt wanneer het moeilijk gaat. Sommigen onder jullie zullen nu denken dat dit niet overeenkomt met hun situatie. Dit is daarom niet slecht, iedereen voelt zich goed in een bepaalde cultuur en ik voel me nu éénmaal top bij mijn werkgever. Ondanks de weinige werkervaring die ik heb bij andere werkgevers denk ik dat ik mag stellen dat ik in een unieke cultuur ben terechtgekomen en in een warm team waar iedereen iedereen kent. Maar nu ben ik wat aan het afdwalen van mijn initiële post. (Toch bedankt collega’s!🙂)

We leven in tijden waar je zelf verantwoordelijk bent voor je loopbaan. Je moet zelf het initiatief nemen om aan het stuur te staan om je carrière de wending te geven die jij wilt. Idealiter ligt dit ook in de lijn met de verwachtingen van het bedrijf. Zo heb ik al een paar keren het buzzwoord ‘I-deals’ horen vallen. I-deals zijn vrijwillige, gepersonaliseerde overeenkomsten die afwijken van wat standaard mogelijk is binnen de organisatie, afgesloten tussen een werknemer en dienst werkgever, met een win-win voor beide partijen (Rousseau, Ho and Greenberg, 2006). (lees ook het artikel van Prof. Dr. Ans De Vos van de Antwerp Management School).

Ik heb ook een i-deal met mijn werkgever. Ik ben iemand die je vrij actief kan noemen op sociale media en hier een gezonde interesse in toont. In het verleden werd ik al betrokken bij het social-media-project binnen SD Worx. Naar aanleiding van mijn interesse en mijn competenties op dit vlak had SD Worx het voorstel gedaan om mij als Conversation Manager aan te stellen. Een Payroll Consultant die ook Conversation Manager is.. een rare combinatie hoor ik velen denken. Helemaal niet als je er verder over nadenkt. Ongetwijfeld dat jij, die deze blog nu leest, meer kan dan enkel hetgene wat je functiebeschrijving je vertelt.
Social-media-for-HR-photo
Na kort overleg tussen 2 afdelingen was de kogel door de kerk – ik mag mijn job als Payroll Consultant combineren met Conversation Manager. Hoe zalig is dat niet! Verschillende interesses die zich vertalen in jobinhoud. Daarvoor dank ik mijn werkgever, om de loopbaan van werknemers serieus te nemen en ze inspraak te geven in de richting die ze uitwillen. Ook mijn werkgever wordt hier beter van, een werknemer die extra enthousiast is en tegelijk een geëngageerde ambassadeur is van het bedrijf. Dat zijn, mijn inziens, de werknemers die er altijd ‘the extra mile’ voor willen gaan.
Ik ben ook een groot aanhanger van co-creation. Als je met iedereen in het bedrijf nadenkt over iets dan zal het idee dat daaruit ontstaat veel beter zijn dan wanneer het enkel op een niveau wordt besproken. Alle medewerkers tesamen maken het bedrijf en daarin schuilt ook de kracht. Zo kan het idee van een werknemer uitgroeien tot iets waar het bedrijf een gigantisch potentieel kan aanwenden. Ik kan hier ook elke dag aan meewerken…en jij ook!

??????????????????????????????????
In de komende blogposts kan het dus heel goed zijn dat ik meer zal spreken over conversaties met doelpubliek, het opbouwen van ambassadeaurs en het delen van tips en tricks. Daarnaast blijf ik natuurlijk ook mezelf en zal ik bloggen over al hetgene dat mij interesseert en op die specifieke moment wil delen.
Om mijn nieuwe functie wat kracht bij te zetten…u volgt SD Worx toch al?🙂
Twitter: @SDWorxBelgie@SDWorxBelgique
Facebook: SD Worx Belgium
LinkedIn: SD Worx

Vragen of opmerkingen? Shoot!

Posted by: dewittom | March 10, 2013

Mijn paars hart bloedt…transFusie?

Zaterdagavond, 09/03/2013, 21u30, het laatste kwartier gaat in tijdens de match Waasland-Beveren versus Beerschot. (beter gekend onder de #wbebee). De stand? 3-1 en Beerschot is veroordeeld tot play off 3 tenzij Lierse ook verliest tegen Kortrijk. We lanceren de app op onze iPhone (om eerlijk te zijn waren we dit al vanaf minuut 1 aan het volgen) en de realiteit slaat toe…Lierse leidt met 1-0 terwijl Beerschot lijdt op de Freethiel.

Een goal van Losada (3-2) kon het tij niet meer keren, 6 matchen tegen Cercle Brugge komen eraan waarvan de eerste match geen resultaat heeft buiten een mentale ‘opkikker’ voor de winnaar. Dit is immers, toevallig, de laatste match van de reguliere competitie. 
Aanvankelijk zag alles er in theorie nog haalbaar uit: Lierse zou onderuit gaan tegen Kortrijk wat toch de betere ploeg is én Beerschot zou winnen tegen Waasland-Beveren die niets meer te winnen hadden omdat in play off 2 de punten op 0 worden gezet. Waar ik niet aan had gedacht is dat Kortrijk ook in play off 2 zit én de beker nog speelt, een B-elftal was dus voldoende om Lierse de kracht te geven om een thuiszege te behalen. 

Spreken we hier dan niet van competitievervalsing? Bewust met een B-elftal aantreden? Niet echt want het is van alle tijden én de voetbalbond heeft het systeem van de play offs zelf op poten gezet. Het is duidelijk dat dit systeem toch moet veranderen, om nog maar te zwijgen van de 5 dodelijk (mogelijk saaie) matchen in play off 3. Na 3 matchen kan het al beslist zijn en kan de ‘winnaar der verliezers’ nog wachten tot het kan aantreden in de eindronde. Dit is veel te lang en de spelers verliezen matchritme. 

Zie ik mijn geliefd Beerschot play off 3 winnen? Als ik realistisch ben moet ik zeggen van niet. Als ik mijn hart volg dan maken we het af in 3 wedstrijden en rollen we iedereen in de eindronde op om gewoon maar te laten zien dat Beerschot in eerste klasse thuishoort.
Ik zal tot het einde achter mijn ploeg blijven staan.

Maar de degradatiematchen tegen Cercle zijn nog niet gestart of de geruchtenmolen is al in gang gezet. In de Gazet Van Antwerpen stond al een artikel rond een eventuele fusie. Onze voorzitter zou zich terug verbroederen met de voorzitter van Antwerp om zo op termijn de fusieploeg Sporting Antwerp te lanceren. De katoennatie zou al klaarstaan om grote hopen geld te investeren in 1 Antwerpse ploeg. Om het helemaal compleet te maken zou er zelf al een stamnummer zijn aangemaakt voor de fusieploeg. Geloof wie geloven wil…

Sporting Antwerp, sorry dit is teveel Antwerp voor mij als Beerschot-supporter. Je moet het vel van de beer ook niet verkopen vooraleer het geschoten is. Waarheid als een koe. 
Paars en rood vind ik nu ook niet direct de beste kleurencombinatie. Al een geluk dat men dan ook nog de kleuren van den Berchem mee in de mixer zou steken. (nog een gerucht: we zouden misschien gaan spelen op het Rooi).

Ik stel me ook de vraag of dit een stop zou zijn aan het wanbeleid en een garantie is op een Antwerpse topploeg die kan meedingen naar de beker met de grote oren, de titel in Europa. Ik ken al menig voorzitter die dit beweerd hebben (dixit Samy van Lierse) maar ik heb er nog maar weinig in zien slagen. Het zal ongetwijfeld een nieuwe ruimere doelgroep supporters aanspreken al zie ik niet in waarom alle Antwerpse Anderlechtsupporters ineens naarhier terug zouden migreren. 

Feit is wel dat als er een fusie zou zijn er 2 grote culturen in het voetbal verdwijnen. Antwerp en Beerschot zijn beroemd en berucht voor hun aanhang. Ik geef toe dat we niet altijd het beste imago hebben maar de sfeer zit er altijd wel in. Vuur, passie en alles geven voor de ploeg. Een derby zal er niet meer zijn tenzij tegen Mechelen maar excuseer dat ik dat minderwaardig vind ten opzichte van den echten derby Beerschot-Antwerp.

Feit blijft…mijn paars hart bloedt. Paars hart, rood bloed en wit van het leven dat zich onttrekt uit 2 voetbalploegen. Een transFusie is dan toch misschien de beste oplossing?
Ik wacht af en sta achter mijn ploeg tot het bittere einde, zoals het een goede supporter beaamt. We shall not be moved…

Posted by: dewittom | February 6, 2013

Moord, brand… Telenet

Zondag 3 februari stond Vlaanderen in rep- en roer…Telenet meltdown

Afbeelding

Ik stond rustig op zoals een mens dat doet op een zondag. Je passeert langs de bakker voor verse pistolets en daarna bij een kop warme koffie lees je de krant op je iPad en keuvel je wat mee op de gekende sociale media.

Echter was het deze maal iets anders. Geen internet…
Instellingen dan maar nakijken op het apple-product… alles in orde.
Volgende stap…Telenet TV eens opzetten voor te zien of het werkt… alles in orde.
Wat doet een mens dan? Op zijn smartphone zijn 3G activeren en Twitter controleren op hashtag Telenet.

Ik moet zeggen dat de zoekactie enorm veel opleverde. Ik kon eruit filteren dat mensen in alle staten waren omdat hun internet niet werkte door een grootschalige panne bij Telenet. Mijn mond viel echter open van de ‘tone of voice’, ik dacht dat er in Brussel al een betoging aan de gang was van de gemiddelde Telenet-klant. Zelfs de ‘bekende Vlaming’ liet zich meeslepen. Zo zag ik Stijn Stijnen (doelman van Beerschot) tweeten: “Compensatie Telenet….ik betaal niet voor niets!!!”. Een glimlach verscheen op mijn gezicht toen een medesupporter antwoordde: “dat doen wij al een heel seizoen”.

Ik vind dat mensen nogal snel moord en brand schreeuwen omdat Telenet een grote panne heeft. Ik kan begrijpen dat sommige mensen het internet dringend nodig hbben maar toch niet het gros van Vlaanderen. De schreeuw om compensatie vond ik in dat opzicht goedkoop. Als er een bus van de Lijn niet rijdt dan wacht je toch ook gewoon op de volgende? Het is nu niet dat Telenet elke week een algemene panne heeft. Mocht dat zijn dan zou ik begrijpen dat er om compensatie geroepen wordt. Nu Telenet heeft het in ieder geval toch trachten te compenseren met een gratis film.

Bij dit geval wil ik ook nog eens een pluim geven aan Telenet voor de duidelijke communicatie. Zowel op sociale media als in de klassieke kanalen. Dit lijkt logisch maar dat is het zeker niet.

Nu ik was bezig aan mijn zondagvoormiddag. Géén internet…what to do, what to do? Om eerlijk te zijn vond ik deze panne een openbaring. Je wordt ermee geconfronteerd hoe verweven het internet is met je dagelijkse leven. Je smartphone wordt terug herleidt naar een gewone telefoon waarmee je kan bellen en sms’en. Facebook, Twitter, LinkedIn, Foursquare, Mail en pushberichten verleden tijd. Terug zoals het vroeger altijd is geweest. Pure nostalgie op de moment dat online offline ging.

Enkele uren later ontving ik het bericht dat het probleem opgelost was. Iedereen connecteerde zich terug en de wereld ging door zoals de dag ervoor. Had ik eigenlijk iets belangrijks gemist? Niet echt.
Het punt dat ik wil maken is dat het soms nuttig is om even aan digital detoxing te doen. Ik ben zelf constant verbonden met online applicaties dus ik weet hoe moeilijk dit soms kan zijn. Maar langs de andere kant geeft het je een moment rust. Ik ga het in de toekomst toch eens in overweging nemen.

Bedankt Telenet voor de panne, ik heb er alleszins iets aan gehad.

Posted by: dewittom | January 7, 2013

Ik ben Arbiendaar!

Nog 183 kalenderdagen tot 8 juli 2013

…het is mogelijk een historische dag voor de HR-wereld en -sympathisanten. Het is de deadline voor België om finaal zijn eenheidsstatuut op te leveren. Bedienden en arbeiders dienen dan op gelijke voet geplaatst te worden. Dit is gewoon gebaseerd op non-discriminatie en rechtvaardigheid. Het Grondwettelijk Hof legt voornamelijk de nadruk op de opzegtermijnen en de eerste ziektedag. Alléén hier al staan de sociale partners lijnrecht over elkaar. Niet onlogisch gezien ze elk voor hun achterban het onderste uit de kan willen halen. Als we niet oppassen dan wordt Brussel-Halle-Vilvoorde ‘klein bier’ ten opzichte van dit obstakel.

Volgens een onderzoek is het zo dat wat de financiële kant betreft de werknemers en werkgevers bovendien in de loopgraven zitten. Ruim 60 procent van de werknemers wil dat de kosten van de gelijkschakeling integraal door de werkgevers en de overheid gedragen wordt. Laat mij dan de nadruk leggen op sociaal overleg waarin men elkaar tegemoet moet komen en trachten een win-winsituatie voor alle aandeelhouders te bereiken. Lees ook dit artikel van Knack over het eenheidsstatuut.

Afbeelding

In mijn functie word ik dagdagelijks geconfronteerd met sociale wetgeving en allerhande contracten en statuten. We kennen onder andere: arbeiders, bedienden, handelsvertegenwoordigers, studenten, diensboden, huispersoneel, verscheidene stelsels van werkloosheid met/zonder toeslag, … Per statuut zijn er diverse regels van toepassing zowel over opzegtermijnen, proefperiodes maar even goed rond loon, premies, bijdragen en inhoudingen. Regels op het hoogste niveau én/of regels in de sector of op bedrijfsniveau. België is in zijn sociale wetgeving een beest met vele gezichten en uitzonderingen geworden. Probeer dit alles maar eens in het buitenland uit te leggen, ik wens je veel succes toe. Men zegt niet voor niets dat de Belgische payroll één van de moeilijkste is ter wereld.

Een eenheidssatuut is voor mij een eerste stap in vereenvoudiging. Zouden we daar dan moeten ophouden? Mocht het van mij afhangen dan stopt het hier niet. Het harmoniseren van de opzegtermijnen en de eerste ziektedag zou een eerste goede stap zijn. Ook de proefperiode heeft een invloed op de opzegtermijnen dus dit zal waarschijnlijk ook mee opgenomen worden. (lees hier trouwens meer over via de blog van iOnAsJ ) Maar waarom nemen we vb. een ambtenaar niet mee in de discussie? Tussen de privé en de publieke sector zijn er ook talloze verschillen die ervoor zorgen dat meer werknemers kiezen voor een statuut dan misschien eerder een job die ze echt graag willen doen. Ligt daar niet de essentie van dit alles? Leg de algemene wetgeving vast voor iedereen en laat per sector/bedrijf de mogelijkheid om werknemers aan te trekken ongeacht of het privé of overheid is. Laat een werknemer kiezen voor een uitdagende toffe functie, laat de werkgever met bepaalde richtlijnen vrij met een budget om zijn werknemers te motiveren en te engageren en laat HR en de sociale secretariaten duidelijkheid na zodat zij dit ook zo kunnen overbrengen naar klanten en werknemers.

Afbeelding

Laten we de inhoudingen en bijdragen en algemene wetgeving voor werknemers (arbeider, bediende, ambtenaar) gelijktrekken. Weg met de moeilijke berekeningen zoals een werkbonus of bijzondere bijdrage sociale zekerheid die je maar met moeite uitgelegd krijgt aan je werknemers. Weg met de decemberafrekening die initieel enkel bedoeld was om de staatskas op het einde van het jaar nog extra te spijzen. Afschaffen kan niet meer omdat de overheid dan heel wat geld zou verliezen. Het helder maken van de verschillende soorten doelgroepverminderingen die er bestaan zal meerdere bedrijfsleiders een glimlach op het gezicht toveren. Laten we gaan voor een duidelijke sociale wetgeving met minder uitzonderingen op de regel inclusief het bekijken van de torenhoge loonlasten die er voor de werkgevers zijn.

Laat me hier duidelijk over zijn: dit vereist politieke moed en een langere termijn. Als we in 183 dagen al tot een akkoord komen voor de opzegtermijnen en de eerste ziektedag dan mag dit al een klein mirakel genoemd worden. Mocht dit er al doorkomen dan kan ik je al meegeven dat dit een enorme wetswijziging is die de sociaal secretariaten heel wat bloed, zweet en tranen zal kosten om dit geïmplementeerd te krijgen in diens systemen. Administratief zal er ook heel wat verzet moeten worden om alle papperassen in orde te krijgen.

Afbeelding

Ik ben er alleszins wel voorstander van om een grote vereenvoudiging door te voeren en het tackelen van de pijnpunten (loonkosten, economische crisis, jobonzekerheid, buitenlandse concurrentie ..) die er momenteel zijn bij alle partijen. Het zal moeilijk zijn om te starten maar mochten we het doen dan zal iedereen hier beter van worden. Harmoniseer de statuten en sociale wetgeving en laat iedereen bloeien…ik word met plezier arbiendaar.

Posted by: dewittom | January 2, 2013

Trends en 2013 – Wie zal het zeggen?

Begin van het jaar 2013 en gelukkig de meeste top- en floplijstjes van 2012 achter de rug. Het kan wel eens plezant zijn om door te bladeren maar na een tijd zit je buik er toch van vol.

Wat mij vooral interesseert is wat er gaat gebeuren in 2013. Leuke voorspellingen maken/delen en daarna bekijken of je het bij het juiste einde had. Elk jaar zie ik met veel plezier in mijn mailbox en op Twitter het trendrapport van @Netlash staan. Daar klik ik nu wel eens op… Deze simpele call-to-action geeft mij een overzicht wat de ‘experten’ denken. 2013 heeft enkele zaken in petto, deels nieuw en deels ideëen die volwassen worden. Trends, voor de ene iets simpel, voor de andere een studie aan de universiteit. Daar spreek ik me nu eens niet over uit.

Afbeelding

Nu wat denk ik, of waar sluit ik me bij aan voor 2013? Ik blijf binnen mijn eigen werkveld van HR en SocialMedia:

1) Bedrijven gaan zich meer en meer bewust worden van big data. Waar het in 2012 al her en der werd geroepen zal er in 2013 ook daadwerkelijk budget naar gaan. De vraag zal echter blijven hoe ze dit gaan aanpakken en op basis waarvan ze hun analyses gaan doen. 1 slechte parameter of verkeerde interpretatie en het is al klaar voor de vuilbak. @Anthonybosschem van Darwin Analytics heeft hier 5datatrends gespot in het rapport. (pagina 24->;27)

2) BYOD, Bring Your Own Device, zal het voornamelijk in de kleinere bedrijven goed doen maar ik zie het in 2013 nog niet direct openbreken naar de echt grote bedrijven. Veel grote bedrijven hebben een IT-infrastructuur waar heel wat security en policies achter verschuilen. Bepaalde informatie mag nu éénmaal niet het bedrijf buiten. Daarom zie ik nog niet direct een shift naar BYOD in dit segment. In de kleinere bedrijven daarentegen zal dit sterk opkomen met zelf een verschuiving naar BYOS, Bring Your Own Software. De enige valkuil hier is dat een bedrijf problemen zal krijgen met licentieovereenkomsten die ze niet hebben aangekocht.

3) Budgetverschuivingen en gebruiksvriendelijkheid. Méér en méér zal een deel van het budget van IT weggekaapt worden door Marketing. De focus zal voornamelijk liggen op de eindgebruiker. Hoe overhalen we hen om samen met ons merk in zee te gaan of er gewoonweg al over te spreken? Bedrijven starten met het ontwikkelen van apps maar in 2013 zal de nadruk voornamelijk liggen op mobiele websites creëren. Door de analyse van de uitpuilende bakken met data over de gebruiker/consument zal er een doordachte aanpak gekozen worden. De consument/gebruiker zal zelf in bepaalde gevallen mee kunnen kiezen in de evolutie en mogelijkheden bij het merk. Digital will be the new normal and conversations will be elementary.

4) Uit punt 3 komt ineens punt 4 naar boven. De heersende war for talent in HR zal blijven bestaan maar er onstaat er nog een andere binnen het bedrijf: war for consumer/customer. In de digitale wereld (tegenwoordig gewoon de wereld) gaan bedrijven volop inzetten om relaties aan te gaan met hun consumenten. Daar zit een shift omdat alles ineens razendsnel gaat. Een klacht of compliment wordt met een muisklik verzonden naar heel de wereld en men verwacht een gelijkaardige reactie bij het merk. Géén antwoord of reactie van het bedrijf wordt automatisch door de community herleidt naar #fail. Enige waar bedrijven op moeten letten is dat ze geen online helpdesk worden. Hou altijd in gedachten dat sociale media maar een onderdeel zijn van dat wat je kan gebruiken, het is geen strategie op zich. Gebruik het volledig arsenaal aan media om je gebruikers/klanten/fans/volgers te bekoren. 1 Richtlijn die ik alvast wil meegeven: luister in eerste instantie en kies je kanalen uit. Je kan niet overal aanwezig zijn. Het wenselijk gevolg van de hele inspanning? Buzz en belangrijker: conversaties. Gebruikers die meedenken met je merk en ook dit willen delen aan hun volgers. Zo krijg je op termijn brand ambassadors en deze zijn onbetaalbaar. Zie ook dit leuk verhaal van L.L.Bean via @briansolis [ link ]

5) HR springt volledig mee op de kar van de sociale aanpak. Interne bedrijfsnetwerken worden mee geënt op Yammer , Corporate trainingen worden gegeven over de sociale media inclusief do’s and don’ts, policies worden ontwikkeld en vooral wordt de toegang naar sociale media binnen het bedrijf opengezet. Het faciliteren van thuiswerken (nog meer als 2012) en het opkomen van performance management met constante 360°-reviews. Naast dit alles komen ook nieuwe functies naar boven zoals conversation managers en zullen de recruiters volop mee inzetten op sociale media als staffingkanaal. Uiteindelijk zullen de positieve medewerkers het imago van de werkgever ook delen via hun eigen digitale identiteit. (zie punt 5 van de brand ambassador)

6) De overheid zal na al die jaren definitief het stoffig karakter van zich afgooien en gaan voor innovatie. Van slechtste leerling in de klas gaan ze voor magna cum laude. De nieuwe wind doet ze deugd en maakt de overheid weer sexy als werkgever. Zij zullen ook de weg leiden naar oa het Nieuwe Werken (ondertussen al het Anders Werken genoemd). Boegbeelden als @FVMass , @Happy_Laurence , @deflik en al de mensen van #Club35 dragen hier hun steentje aan bij.

7) Als laatste wil ik nog even de laatste, hopelijke, trend aangeven die ik meeneem in dit overzicht. In 2013 zullen de early adopters overgaan naar de early majority. Facebook, Twitter en HetLaasteNieuws zal niet langer hun thuisbasis blijven en zij zullen verder en verder meegaan in het mobiele & sociale verhaal.

In volgende blogposts wil ik gerust nog op bepaalde zaken terugkomen indien dit gewenst is. Laat gewoon iets weten hieronder als reactie of vraag het via Twitter ( @dewittom )

Posted by: dewittom | December 23, 2012

CO2.0: Van punt A naar B

Niets beter dan op een druilerige zondagnamiddag in de eindejaarsperiode wanneer alle winkels open zijn een post te schrijven over iets wat ons bezig houdt.
Je bent op zoek naar het geschikte eindejaarscadeau voor familie en vrienden en je geraakt niet verder dan onbeweeglijk te blijven staan in een file of je te ergeren in het zoeken van een parkeerplaats.
We weten allemaal dat als de hemelsluizen opengaan of nog maar onguur winterweer wordt voorspelt het fileleed reeds een feit is.
(im)mobiliteit

Hoe is het allemaal zo ver kunnen komen?
Velen worden altijd met de vinger terechtgewezen: de overheid omwille van slecht beleid, werkgevers die hun werknemers bedrijfswagens geven, buitenlanders die roekeloos over onze snelwegen vliegen (en geen schrik hebben om maar een boete thuis opgestuurd te krijgen), …
Hier ben ik het niet mee akkoord. De schuld is simpelweg gezegd die van de uitvinder van het wiel en later van mensen zoals Henry Ford.
Beetje kort door de bocht? Akkoord, ook de algemene gebruikers van onze vervoersmiddelen mogen zichzelf tot de schuldigen rekenen.

De uitvinder van het wiel had heus niet de bedoeling dat we met zijn allen sierlijk op een geplaveide zandweg zouden stilstaan.
Noch had Henry Ford de intentie om te blijven stilstaan terwijl hij enkel vooruit wilde.
Het is wel zo dat sinds Henry Ford veel veranderd is. We kennen allemaal het fenomeen dat in den beginne iets maar voor enkelen is weggelegd en dan later tot het gemene goed behoort.
Zo is het de GSM ook vergaan en nu vragen zelfs kinderen van 7 jaar een mobieltje.
Een auto is een voertuig om je te verplaatsen van punt A naar B. Vroeger lag hier enige afstand tussen terwijl nu het traject herleid kan worden tot de afstand van je woning tot de bakker achter de hoek.
Mochten we voor dit laatstgenoemde traject onze tweewieler al eens nemen dan is al een deel opgelost.

Als we dan onze bedrijven en de werknemers met hun bedrijfswagen eens onder de loep nemen!
De mythe zegt dat zij voor elke habbekrats de auto nemen en dus eigenlijk onverantwoord veel rijden waardoor ze files veroorzaken.
Recent onderzoek toont echter aan dat de beroepsactieven met hun bedrijfswagen slechts 2,6% méér kilometers afleggen dan privéwagens maar ze rijden wel tot 6 keer meer zuiver professionele kilometers af dan de privéwagen. [studie van Febiac/Federauto/Renta/KPMG]
Zij kunnen dus moeilijk de enige schuldige zijn in de hele mobiliteitsproblematiek.

Mobiliteit gaat in deze groene tijden ook steevast gepaard met de gezondheidsproblematiek.
Onze gemotoriseerde vierwielers zijn zeer vervuilend en sproeien CO2 in de lucht.
De overheid wilde hier handig op inspelen door de aankoop van een groene wagen te verlichten door subsidies en de bedrijfswagens zwaarder te belasten op hun vervuilende CO2-uitstoot.
Laat dat laatste nu net toch iets zijn waar de overheid het zeer moeilijk mee heeft. Uitgangspunt: een groener bedrijfswagenpark en een lagere CO2-uitstoot.
De formule voor het bepalen van het voordeel alle aard bedrijfswagen is: cataloguswaarde * co2-coëfficient * dagen vd maand/dagen van het jaar
In de realiteit was dit een serieuze discussie: de regels lagen niet duidelijk vast (vb. wat is de cataloguswaarde?), vragen bleven liggen bij de fiscus met als groot gevolg dat de regering niet op tijd in staat was duidelijkheid te scheppen waardoor de eerste lonen van januari 2012 zelf niet correct waren.
Daar bovenop ging de fiscus dan nog de degressiviteitspercentages invoeren. Dit echter in de praktijk vanaf loonperiode mei terwijl voor uw personenbelasting het wel over het hele jaar berekend moest worden.
Door deze regel wordt uw cataloguswaarde verminderd afhankelijk van de leeftijd van uw bedrijfswagen.

Het groene aspect blijft echter wel aanwezig maar wordt niet echt uigespeeld.
De medemens had natuurlijk verwacht dat de hybride auto’s en elektrische wagens zwaar in opmars zouden komen maar dit bleef al bij al beperkt.
Reden was dat deze duur in aankoop zijn en dus een zeer hoog voordeel alle aard creëren voor werknemer en een hoge kost voor de werkgever.
Elektrische en hybride wagens hebben dan toch een zeer lage uitstoot (of geen ) in CO2? Inderdaad maar de overheid heeft ook hier een stokje voor gestoken.
Er blijft altijd een minimumtarief gelden waardoor je nooit echt van een significante daling kan spreken. Er moet immers nog geld worden verdiend en gaten in de begroting worden gedicht.
Dus het initiële uitgangspunt om zwaar te vergroenen kan moeilijk heel serieus genomen worden door de regelgeving.
Wie wil er dan wel vergroenen? De werkgevers zelf. Hiermee besparen ze toch iets enerzijds en anderzijds versterkt dit het imago van de werkgever.
Groene wagens staan voor duurzaam, innovatief en betrouwbaar. Dat zijn waarden waar werkgevers zich ook graag aan spiegelen.
Sommige werkgevers verplichten hun werknemer zelf niet om met de bedrijfswagen te komen, laat hem gerust staan en neem op kosten van het bedrijf de trein.
Werknemer tevreden, werkgever tevreden, milieu tevreden én 1 auto minder in de file.

De immobiliteit fnuikt niet enkel de gewone medemens. Ook een bedrijf heeft hier last van.
In recent onderzoek [SD Worx / Mobimix] werd het duidelijk dat bereikbaarheid een groot issue is geworden. Hier spelen natuurlijk de gekende files mee maar eveneens het feit dat sommige bedrijven via het openbaar vervoer niet te bereiken zijn of moeilijk. Ik kan namelijk in 15 minuten op mijn werk zijn met de auto, in 30 met de fiets maar met de bus doe ik er minstens 45 minuten over.
Hierdoor hebben sommige bedrijven het moeilijk om geschikte kandidaten te vinden want heus niet iedereen heeft het ervoor over om lang onderweg te zijn naar het werk.
Dit heeft dan weer alles te maken met een gezonde balans tussen leven en werken.

Wat is dan de oplossing voor heel deze problematiek van CO2-uitstoot, tijdsdruk, hoge kosten, fileleed, …?
Het wordt tijd dat we eens het huidige systeem buiten beschouwing zetten en eens opnieuw nadenken over mobiliteit.
Hier zijn zowel wij, de overheid als de economie voor nodig.
Hierbij enkele mogelijkheden die al bewezen hebben dat het werkt:
-> Fietsvergoeding toekennen voor werknemers die met de fiets komen
-> Mobiliteitsbudget voorzien waardoor werknemers de keuze krijgen in vervoersmiddel
-> Betere verbindingen leggen voor openbaar vervoer (strategische punten voor tram/bus/trein) en desnoods aparte beddingen
-> Werkorganisatie: extern of thuis werken (indien algemeen uitgevoerd kan er een verlaging tot 15% in de files komen)
-> Werkorganisatie: werk met glijdende uren of deeltijds thuiswerk om de drukte van het verkeer te mijden
-> Uitbreiding van bedrijfsfietsen of punten zoals de Vélo’s in Antwerpen
-> Spoor mensen aan om te carpoolen
-> Grotere parkings in de rand van economische gebieden en snelle aansluiting met openbaar vervoer

Het is tijd om er nu iets aan te doen want de voorspelling zegt dat personen- en goederenmobiliteit tegen 2030 nog zal stijgen met 20% en 70%.
Laten we alle actoren eens laten samenzitten en eens een volwassen discussie voeren over mobiliteit zonder direct het woordje belasting te laten vallen.
Hopelijk kunnen we dan allemaal weer mét plezier door het verkeer…van punt A naar B.

Posted by: dewittom | December 19, 2012

Onbeslist

Mijn eerste blog…Spannend? Zenuwachtig?

Onbeslist

 

Laat ik eerst en vooral starten met de reden waarom ik een blog start.

Om eerlijk te zijn is dit geen éénduidig antwoord. Er zijn meerdere factoren die hier een rol hebben gespeeld.

Laten we ze eens kort overlopen.

  • Deze keer heb ik meer dan 160 karakters om mijn boodschap te delen.
  • Mijn voorliefde voor sociale media en het uitproberen/bekijken van elk kanaal
  • Een nieuwe functie binnen mijn functie binnen afzienbare tijd [in komende posts meer hierover]
  • Ervaren hoeveel moeite het kost om zelf een blog te schrijven
  • Aanzet door een collega met zijn eigen originele wordpress [tip: http://reinharddemilt.wordpress.com/other-bits-of-happiness/ ]
  • Inspiratie bij het lezen van het boek van @BenCaudron

We kunnen zo nog wel even doorgaan want alles laat wel eens een indruk na op het pad dat een persoon bewandelt.

 

Over wat denk ik zoal te schrijven?

Wel laat me eerst en vooral een passage citeren uit het boek van Ben Caudron “Niet Leuk? Mijmeringen over nieuwe media, mensen en macht”:

Wie een pen krijgt is nog geen dichter

Van mij hoeven jullie geen hoogstaande literatuur te verwachten maar eerder bedenkingen en meningen die ik graag deel over bepaalde onderwerpen.

Deze onderwerpen zullen voornamelijk betrekking hebben op: mijn vrije tijd, mijn job, HR, Payroll, Sociale Media, … .

Ik ben geen volbloed marketeer dus ik richt me niet tot één bepaalde doelgroep en ik ben hier niet om propaganda op jullie los te laten.

Eveneens zal ik het warm water niet heruitvinden maar misschien wel zaken aangeven die je met koud water allemaal kan doen.

 

Daarom heet ik jullie allen welkom, én voor zij die nu al met hun cursor richting het kruisje bewegen..ik verwijt jullie niets🙂

Zoals een auteur het al eens heeft gezegd, iedereen schrijft een pamflet en deelt ze uit zonder dat er zelf nog lezen.

Tips, opmerkingen en algemene feedback mogen uiteraard altijd gedeeld worden.

In ieder geval is het nu tijd om eens actief te participeren in het digitale tijdperk buiten korstondige uitbarstingen in een 160-karakterig bericht.

 

Zal ik dit lang volhouden? Zelf onderwerpen kunnen vinden of eerder knippen/plakken en mijn eigen mening hierop geven?

Onbeslist

 

Gegroet

Hij die blogt uit eigen naam

Of zoals de voorzitter van mijn geliefde, en momenteel geplaagde, voetbalclub altijd zegt: “Laat dat duidelijk zijn“.

Categories

%d bloggers like this: